Archieven

Consternatiebureau

Gisteren waren we weer eens voor een nuttig bezoekje bij het consternatiebureau. Dit waren de conclusies:

  • Rosalieke wilde geen toren bouwen, ze legde wel alle blokjes ergens anders neer.
  • Ze wilde ook niet met een balletje gooien, maar schreeuwde tijdens dit spelletjes met de kritische dokter pop, pop, en rende naar de pop
  • Ze lijdt volgens de dokter “bepaald niet aan verlegenheid” (nee, klopt)
  • Ze kan goed praten, want meer dan 3 woordjes (ja, klopt)

Al met al een uiterst leerzaam bezoekje dat ons veel heeft geleerd. De curve is ook weer bijgewerkt, waar we ook weer een zeer vaag verhaal bij kregen, maar volgens mij is ze gewoon precies gemiddeld…

Beetje vroegrijp

Rosalieke zei gisterochtend de hele tijd iets wat toch wel heel erg op “fuck” leek. En dat 10x achter elkaar. Ik dacht dat ze verkeerde vriendjes had gemaakt op het kinderdagverblijf…
Vanochtend begon ze ook nog de hele tijd “seks” te zeggen. En dan echt 10 x achter elkaar.

We vonden het wel vreemd, maar gelukkig kwam Hazel er vandaag achter wat ze probeerde te zeggen: Fox in Socks (een boekje).

Onze opvoeding is dus gelukkig toch niet helemaal in duigen gevallen hahaha.

Ik heb het ook nog op de camera weten vast te leggen…

Vrouwen en schoenen

Zo nu en dan, als we Rosalieke een broek aandoen, er te weinig roze in haar kleding zit en we haar geen haarspeld indoen of een staartje maken, dan wordt Rosalieke wel eens aangezien voor een jongetje. (Best vaak eigenlijk aangezien we best vaak aan alle bovenstaande criteria voldoen.) Gisteren bewees Rosalieke echter dat ze op en top vrouw is. We liepen over het Vredenburg op weg naar de Chinees (het was tenslotte Sinterklaas). We komen langs een schoenenwinkel en Rosalieke begint een sprintje te trekken en roept verrukt: “Oooh, schoenen!!”

In de buurt van schoenenwinkels zullen ze haar dus waarschijnlijk niet snel meer voor een jongetje aanzien.

Verwend of niet verwend?

Rosalieke krijgt als ontbijt een boterham met sandwichspread. Ze raakt haar boterham niet aan. Als papa vervolgens een stukje pakt, probeert ze het toch maar, begint te rillen en roept hard: “Bah, vies!” Daarna hebben we haar droog brood gegeven. Binnen enkele minuten was het droge brood verdwenen! Het eerste waar we op gaan bezuinigen is dus beleg voor Rosalieke.