Archieven

Thuis

Vanochtend hebben papa en mama Rosalieke uit het ziekenhuis gehaald. Om negen uur melden bij de couveuseafdeling. Nog even verschonen en voeden en om tien voor tien in de auto naar huis.
uitgang ziekenhuis
Onderweg naar huis heeft Rosalieke zich prima gehouden. Geen kik gegeven, maar wel wakker gebleven om de wereld buiten eens te bewonderen. Eenmaal thuis werd ze door papa in bed gelegd in haar nieuwe lila-pauze kamer.

Om elf uur kwam zuster Christine om papa en mama te helpen. Het is nog wel even wennen voor Rosalieke. Ze liet zich in het eerste half uur een paar keer kort horen. Daarna heeft ze ongeveer een uur geslapen. Weer wakker was het toch wel een rare kamer en werd ze wat onrustig. Toen mocht ze van zuster Christine even bij mama op de buik in mama’s bed. Daar bleek ze toch ook wel honger te hebben, dus werd ze meteen weer gevoed in mama’s bed.

Inmiddels zijn zowel Rosalieke als mama moe geworden, dus liggen ze elk in hun eigen bed te slapen. Tijd voor papa om wat te bloggen.

Wat had ze nu eigenlijk?

Vanochtend heb ik de kinderarts gesproken. Het is nu eindelijk duidelijk wat ze nu precies had: Ze is inderdaad besmet met de GBS Bacterie (Groep B Streptokokken). 20 tot 30 procent van de moeders is draagster van deze bacterie (volwassenen worden hier meestal niet ziek van). Het aantal kindjes dat besmet wordt en ziek wordt is echter maar heel klein, de kans is <0,7%. Van Streptokokken B kan een baby longontsteking krijgen (dat had Rosalieke), hersenvliesontsteking en bloedziekte. Een combi komt ook vaak voor en is erg ernstig, maar dat had zij dus niet. Het rare is, dat de besmetting in principe vooral voor komt bij bevallingen met lang gebroken vliezen (vies woord, sorry), maar dat was bij mij niet het geval. Ook hebben zulke kindjes vaak een lage APGAR-score, maar Rosalieke had een 9. Dus het is wat mysterieus. Dat is ook de reden waarom ze haar in eerste instantie een dag bij ons gelaten hadden, omdat de klachten die ze had (kreunen, bleek, snel ademen) ook leken overeen te komen met die van een kindje dat een lange bevalling en vacuum verlossing achter de rug heeft. Gelukkig hebben ze toch gezien dat dat niet het enige was, want het kan zeer ernstig worden! Volgens de kinderarts is het een kwestie van "pech" geweest dat dit gebeurd is. Voor een eventuele volgende bevalling kom ik onder medische controle, zodat het niet nog eens gebeurt. De Streptokokken is erg goed te bestrijden met penicilline, de bacterie was al na 2 dagen helemaal weg. De longontsteking zelf was ook zeer goed behandelbaar en is ook al een aantal dagen weg. Het enige wat nu nog over is, is dat Rosalieke hierdoor verzwakt is, verder is ze helemaal gezond en houdt ze er niks aan over (fjiew!). Gisteren was ze bijvoorbeeld in bad geweest en daarna gevoed en toen was zo zo moe dat ze toch nog even aan de zuurstof gelegd was (puur om te steunen, was niet nodig, maar ze willen haar niet uitputten). We mogen dan ook de eerste 3 weken niet teveel drukke dingen doen, en vooral uitkijken voor bacterien. De eerste 4 dagen mag ze alleen maar slapen en eten. Maar goed, we zijn dolblij dat ze uit het ziekenhuis mag.

Mama thuis, Rosalieke bijna

Mama is vandaag naar huis gekomen. Ze was helemaal uitgeput en is ’s middags gaan slapen. Verder was er nog meer nieuws: Rosalieke mag waarschijnlijk dinsdagochtend naar huis. Ze is helemaal van de lucht en zuurstof af. Ze moet nog wat verder aansterken en ze krijgt nog antibiotica om haar wat verzwakte afweergestel wat te ondersteunen.

Nog minder dan 48 uur dus…

Mama naar huis

Vandaag gaat mama naar huis. Ze mag niet langer blijven. Dus vanaf komende nacht ligt Rosalieke alleen in het ziekenhuis en rijden papa en mama steeds op en neer.

Rosalieke is aan de beterende hand. Ze had zelf besloten haar infuus te verwijderen, waarna de dokter zich bij haar besluit neerlegde. Alhoewel de ontsteking zo goed als weg is, krijgt ze nog wel antibiotica via haar drinken toegediend.

De extra zuurstof is ook zo goed als afgebouwd. Tot twee keer toe was de extra zuurstof dichtgedraaid, wat goed ging totdat mevrouw besloot dat het eten niet snel genoeg kwam. Dan schopt ze een dergelijke scene dat ze toch weer een klein beetje zuurstof nodig heeft.

Drinken gaat vrij goed. Als papa en mama iets te laat komen, dan laat ze meteen haar onvrede zien. Eenmaal aan het drinken is echter alles pais en vree en drinkt ze op een lichtelijk aggressieve manier. Gisteravond heeft ze het echter gepresteerd om vlak na een kleine scene tijdens het drinken als een blok in slaap te vallen. Niet meer wakker te krijgen. Het was dat de monitor aangaf dat ze nog leefde. Uiteindelijk maar weer teruggelegd in haar bedje. En toen werd ze weer wakker… Waar blijft mijn eten!

Welnu, met een beetje geluk mogen we haar over enkele dagen mee naar huis nemen, dus gaan we vandaag maar weer fanatiek voeden, zodat ze een grote en sterke meid wordt.

Papa

Over Rosalieke’s naam

Een zekere Melens vroeg zich af of er nog een speciale betekenis achter de naam Rosalieke zit. Zelf vroeg hij zich af of ze soms naar mijn favoriete GTST personages genoemd zou zijn of iets dergelijks haha.
We hebben de naam zelf verzonnen als variant op namen die we zelf leuk vonden. We hebben in de grote lijst van Nederlandse namen wel gezien dat er vorig jaar 2 andere kindjes geboren zijn (van de 200.000 kids per jaar) met dezelfde naam. Dus de kans dat ze met andere Rosaliekes in de klas zit, zal niet zo groot zijn.
De tweede naam van Rosalieke is Gijsje, en dat is een zelfgemaakte variant op de naam van opa Groen. En de derde naam is Lucie, de naam van oma Pierik!

En Groen hebben we toch maar als achternaam gekozen, terwijl ik natuurlijk Pierik een veel gavere naam vond hahaha.

En de naam Gerda? Die moeten we nu maar stoppen te gebruiken, ik was er bijna aan gewend dat we een baby genaamd Gerda zouden krijgen…

Bijna genezen

Zojuist heb ik de dokter gesproken over de voortgang van Rosalieke. De bloedwaardes die de ontsteking meten, waren nu 10. In het begin waren ze 30. Alles onder de 10 is ‘normaal’, dus dat gaat erg goed.
Ook de zuurstof gaat goed, ze zat gisterochtend nog op 30 en nu op 23. 21 is ‘normaal’ (namelijk de zuurstofwaarde in de lucht).

Er zit dus veel vooruitgang in. Toch gaat de arts ervanuit dat ze nog tot mid volgende week in het ziekenhuis moet blijven. Zelf moet ik as. maandag of zondag wel naar huis, dus dan moet ze een aantal dagen alleen blijven hierzo. En we weten dan ook niet hoe het met kraamzorg zal gaan, daar moeten we nog achteraan, want we hebben hier eigenlijk nagenoeg niks geleerd over babyverzorging… En enige kennis ontbreekt wel. Uiteraard hebben we wel 10 boeken klaarliggen 
Als het goed is, horen we later vandaag of ze nu daadwerkelijk een streptokokken besmetting heeft of niet.

Gelukkig weer wat lucht

Het gaat een stuk beter met Rosalieke! Een van de twee soorten antibiotica is afgebouwd en ze begint niet meer meteen heel hard te schreeuwen als je haar aanraakt of als ze geluid hoort. We mogen haar nu 3x per dag een half uur uit de wieg halen voor verschonen en voeding. Helaas duurt alleen het verschonen al 20 minuten bij ons haha, dus we kregen op onze kop dat we te traag waren. Tis allemaal nogal ingewikkeld met al die sondes, slangetjes en draadjes!
snurken

Eindelijk wat normale activiteiten doen

Vandaag werden we gebeld door de zuster of we eerder naar boven konden komen (we mogen 3x per dag langskomen om te kijken/voeden). Rosalieke had haar infuus eruit getrokken (aj!), maar daarom mocht ze wel in bad! Zo leren we toch nog iets over de elementaire onderdelen van het hebben van een ‘normale’ baby, wat wel een hele leuke afwisseling is.
in-bad-19-juni-2009-kl

Ook kunnen we nu een keertje zien hoe haar lichaam er eigenlijk uitziet, want we zien normaliter alleen haar hoofdje onder het dekentje. Ze is maar een beetje afgevallen, dus dat is mooi:
op-de-weegschaal-19-juni-2009-kl

Longontsteking…

De artsen hebben longfoto’s gemaakt en denken dat Rosalieke zeer waarschijnlijk longontsteking heeft. Het is niet overduidelijk op de foto, maar alle signalen wijzen erop. Ze heeft nu een snorretje, dat is een soort buisje in haar neusje waar zuurstof uitkomt en lucht. Die lucht is om te helpen ademen. Daarnaast heeft ze penicilline in 2 smaakjes en glucose in een infuusje. Het infuusje zit via een spalk aan haar arm vast, dat ziet er allemaal erg erg zielig uit…
spalkje