Vandaag gaat mama naar huis. Ze mag niet langer blijven. Dus vanaf komende nacht ligt Rosalieke alleen in het ziekenhuis en rijden papa en mama steeds op en neer.
Rosalieke is aan de beterende hand. Ze had zelf besloten haar infuus te verwijderen, waarna de dokter zich bij haar besluit neerlegde. Alhoewel de ontsteking zo goed als weg is, krijgt ze nog wel antibiotica via haar drinken toegediend.
De extra zuurstof is ook zo goed als afgebouwd. Tot twee keer toe was de extra zuurstof dichtgedraaid, wat goed ging totdat mevrouw besloot dat het eten niet snel genoeg kwam. Dan schopt ze een dergelijke scene dat ze toch weer een klein beetje zuurstof nodig heeft.
Drinken gaat vrij goed. Als papa en mama iets te laat komen, dan laat ze meteen haar onvrede zien. Eenmaal aan het drinken is echter alles pais en vree en drinkt ze op een lichtelijk aggressieve manier. Gisteravond heeft ze het echter gepresteerd om vlak na een kleine scene tijdens het drinken als een blok in slaap te vallen. Niet meer wakker te krijgen. Het was dat de monitor aangaf dat ze nog leefde. Uiteindelijk maar weer teruggelegd in haar bedje. En toen werd ze weer wakker… Waar blijft mijn eten!
Welnu, met een beetje geluk mogen we haar over enkele dagen mee naar huis nemen, dus gaan we vandaag maar weer fanatiek voeden, zodat ze een grote en sterke meid wordt.
Papa