Wat had ze nu eigenlijk?

Vanochtend heb ik de kinderarts gesproken. Het is nu eindelijk duidelijk wat ze nu precies had: Ze is inderdaad besmet met de GBS Bacterie (Groep B Streptokokken). 20 tot 30 procent van de moeders is draagster van deze bacterie (volwassenen worden hier meestal niet ziek van). Het aantal kindjes dat besmet wordt en ziek wordt is echter maar heel klein, de kans is <0,7%. Van Streptokokken B kan een baby longontsteking krijgen (dat had Rosalieke), hersenvliesontsteking en bloedziekte. Een combi komt ook vaak voor en is erg ernstig, maar dat had zij dus niet. Het rare is, dat de besmetting in principe vooral voor komt bij bevallingen met lang gebroken vliezen (vies woord, sorry), maar dat was bij mij niet het geval. Ook hebben zulke kindjes vaak een lage APGAR-score, maar Rosalieke had een 9. Dus het is wat mysterieus. Dat is ook de reden waarom ze haar in eerste instantie een dag bij ons gelaten hadden, omdat de klachten die ze had (kreunen, bleek, snel ademen) ook leken overeen te komen met die van een kindje dat een lange bevalling en vacuum verlossing achter de rug heeft. Gelukkig hebben ze toch gezien dat dat niet het enige was, want het kan zeer ernstig worden! Volgens de kinderarts is het een kwestie van "pech" geweest dat dit gebeurd is. Voor een eventuele volgende bevalling kom ik onder medische controle, zodat het niet nog eens gebeurt. De Streptokokken is erg goed te bestrijden met penicilline, de bacterie was al na 2 dagen helemaal weg. De longontsteking zelf was ook zeer goed behandelbaar en is ook al een aantal dagen weg. Het enige wat nu nog over is, is dat Rosalieke hierdoor verzwakt is, verder is ze helemaal gezond en houdt ze er niks aan over (fjiew!). Gisteren was ze bijvoorbeeld in bad geweest en daarna gevoed en toen was zo zo moe dat ze toch nog even aan de zuurstof gelegd was (puur om te steunen, was niet nodig, maar ze willen haar niet uitputten). We mogen dan ook de eerste 3 weken niet teveel drukke dingen doen, en vooral uitkijken voor bacterien. De eerste 4 dagen mag ze alleen maar slapen en eten. Maar goed, we zijn dolblij dat ze uit het ziekenhuis mag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This blog is kept spam free by WP-SpamFree.