Rosalieke denkt erg veel na over Sinterklaas. Met name over logistieke uitdagingen, zoals paarden op daken en pieten in schoorstenen.
Ik had haar gewaarschuwd dat Sint haar verlanglijstje nog niet had en dus nog niet zou weten wat ze precies wilde in haar schoen. Desalniettemin had Sint toch een kado gekocht wat ze HEEL erg graag wilde hebben (oeps). Ze vroeg zich dus de hele dag af: “hoe wist Sinterklaas dat toch, mama, dat dit nou precies was wat ik wou hebben?”. Mama wist het ook niet. Toen had ze de conclusie klaar:”Mama ik denk dat Sinterklaas gewoon heel veel kadootjes bij zich heeft, en een boel van deze knuffels, want die willen vast veel kindjes hebben. Toen kwam hij bij ons en zag dat ik zo’n knuffel wilde en toen klom hij weer omhoog en keek in zijn berg kadootjes en pakte dit eruit voor mij.” Probleem opgelost.
Waarna ze afsloot met:”Van jou mocht ik niet nog zo’n knuffel, maar gelukkig is Sinterklaas heeeeeeel lief en nu heb ik hem lekker toch!” 10 punten voor die lieve, lieve Sint!