Vroeger, voor ik een kind had, was ik er van overtuigd dat sommige dingen mij nooit zouden overkomen. Zoals een kind dat gaat dreinen in de supermarkt.
Vandaag gingen we naar de supermarkt op het handige tijdstip dat eigenlijk kindertjeslunch heet. En het resultaat: een dreumes die onafgebroken KOEKEN KOEKEN KOEKEN riep…
Wat zouden de mensen in de supermarkt gedacht hebben:
1. Dat zou mij nou nooit overkomen
2. Dat kind krijgt zeker alleen maar koekjes
3. En dan ook nog van die rare speldjes in de haren
4. Anders, namelijk…
Haha, goed te horen dat ik niet de enige ben! Het kaasmeisje is ook al erg populair bij Rosalieke ja. Een taakje geven, dat lijkt me wel een goed idee, maar misschien als ze iets groter is en niet met de eerste de beste oma mee naar buiten loopt…
Iets te eten meenemen lijkt me ook wel slim haha, vorige keer had ze dus een babybel kaasje door het netje, door het plastic buitenverpakkinkje, door het korstje heen opgevreten toen ik even niet oplette…
Winston regelt zelf zijn lunch snack, namelijk plakjes kaas bij de kaas-meisjes in ruil voor een mooie glimlach en een hand-kusje…
@Nathalie: Alleen nog maar mee als ze toetjes mogen uitkiezen? Dat is gewoon chantage! Waar moet dat heen met die jeugd van tegenwoordig?
Abel en Jasmijn gaan alleen nog maar mee als ze toetjes uit mogen kiezen………
Oh ja hoor! Ik reken regelmatig bananenschillen af….
Zolang ze dat rare speldje niet opeet,… ;-)
Ik ren zsm de winkel weer uit! Soms moet je de planning laten varen… Maar de meeste mensen denken “oh ja, dat heb ik ook 100 keer gehad, wat vreselijk, blij dat die van mij nu puber zijn en alleen nog maar dronken/stoned thuis komen met een fout vriendje en een navelpiercing”
Dus: chill!
Maar Geef Nooit Toe !!!!
tip van hier: geef Rosalieke een taakje, bijvoorbeeld soepstengels zoeken. Of laat haar kiezen tussen twee soorten fruit/yoghurt etc. Dan heeft ze het te druk om te dreinen.
Wat doe jij dan? Pak je een zak krentenbollen die je alvast openmaakt (voordat je betaald hebt) en geef je er alvast een aan rosalieke? Dat is nl tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld, en ik kan er nog steeds niet aan wennen.