Zo nu en dan, als we Rosalieke een broek aandoen, er te weinig roze in haar kleding zit en we haar geen haarspeld indoen of een staartje maken, dan wordt Rosalieke wel eens aangezien voor een jongetje. (Best vaak eigenlijk aangezien we best vaak aan alle bovenstaande criteria voldoen.) Gisteren bewees Rosalieke echter dat ze op en top vrouw is. We liepen over het Vredenburg op weg naar de Chinees (het was tenslotte Sinterklaas). We komen langs een schoenenwinkel en Rosalieke begint een sprintje te trekken en roept verrukt: “Oooh, schoenen!!”
In de buurt van schoenenwinkels zullen ze haar dus waarschijnlijk niet snel meer voor een jongetje aanzien.
Kado idee: oorbellen …