We hebben Rosalieke het woord “klaar” geleerd, met het idee dat ze dan aan kan geven dat ze genoeg gegeten heeft. Ze gebruikt het woord klaar nu voor allerlei toepassingen: als ik probeer te checken of ze een nieuwe tand krijgt, dan roept ze heel hard: klaaaar! Als ze geen zin meer heeft om te zitten: klaaaar! Jas moet uit: klaaar!
En vandaag de topper, toen we haar (onder enig protest) in bed gingen leggen, riep ze: klaaaaar slapen!
Qua eten helpt het woord klaar trouwens totaal niet, ze heeft vandaag een hele (grote) hamburger opgegeten, een heleboel broccoli en nog meer aardappels…
